Στο Γκουαντάναμο είχα έναν Νεοζηλανδό συγκρατούμενο που ξυπνούσε κάθε βράδυ κάθιδρος φωνάζοντας "πρέπει ο κόσμος να μάθει την ιστορία του μεγαλύτερου ελβετικού ροκ συγκροτήματος".
Εt voila, οι Krokodil.
Οι καημένοι οι Krokodil ήταν ενεργοί για μία 5ετία ανάμεσα στα τέλη 60s και τα μέσα 70s κατά την διάρκεια των οποίων προλάβανε και βγάλανε 5 δίσκους πριν διαλυθούνε. Τους λέω καημένους γιατί όχι μόνο ήταν Ελβετοί, κατόρθωναν ούτε καν 100% Ελβετοί να μην είναι. Είχαν και ένα Αμερικάνο για να τους χαλάει την ομοιογένεια (αλλά να τους φτιάχνει τα φωνητικά που διέφεραν από τα συνήθη κακόφωνα γερμανο-έτσι συγκροτημάτων που προσπαθούσαν να έχουν αγγλικό στίχο). Και σαν να μην τους έφτανε αυτό, λόγω έλλειψης είδους με την ταμπέλα "Ελβετικό ροκ" (όποιος ισχυριστεί το αντίθετο λέει ψέματα, ελβετική σοκολάτα ναι, ελβετικό ρολόι ναι, ακόμα και ελβετικό ποδόσφαιρο άντε, αλλά ελβετικό ροκ ποτέ!) τους κατέτασσαν πάντα στο kraut-rock μπερδεύοντας όλον τον κόσμο με την πραγματική καταγωγή τους.
Τέλος πάντων,οι Krokodil ξεκίνησαν ως περίπου blues rock συγκρότημα, αν και κάπου κάπου ξέφευγαν από τότε. Ο πρώτος δίσκος τους το 1969 ήταν και ο πιο rock-n-roll-ίζων από όλους, χωρίς να είναι όμως σε κανένα σημείο κοινότυπος:
Όμως αυτός ο δίσκος θα επισκιάζονταν από τους επόμενους και ειδικά από τον τρίτο στην σειρά, ονόματι "An Invisible World Revealed" που κυκλοφόρησε το 1971. Δίσκος απαραίτητος σε όποιον θέλει να το παίζει ψαγμένος παλιο-ροκάς, ή επίσης σε όποιον έχει ανοιχτά αυτιά και θέλει να ακούσει κάτι διαφορετικό από τις γνωστές χιλιοπαιγμένες φόρμες και τις μανατζερίστικες πίπες. Τίγκα στα ψυχεδελικά στοιχεία, στα σιτάρ-ια, στα μέλλοτρα και στα της μάνατζερ του Άγγελου τα μάτια, αλλά ταυτόχρονα κρατώντας μια κάποια blues rock αισθητική και εισάγοντας ακόμα και pop στοιχεία. Δεν είναι τυχαίο πως η μεγαλύτερη τους επιτυχία (αν και δεν ορίζονται "επιτυχίες" για τέτοιου είδους συγκροτήματα, μιλάμε για pure-ίστες, στην πλειονότητα τους ελιτιστές του κερατά, που είχαν γραμμένα στα παπάρια τους τα κάθε είδους charts (και βεβαίως καλά κάναν)), η ψυχεδελική μπαλάντα Lady of Attraction, βρίσκεται σε αυτόν τον δίσκο.
Στον δίσκο υπάρχουν και άλλα εξαιρετικά τραγούδια, αλλά κυριαρχεί ο 15λεπτος ψυχεδελικός ύμνος Odyssey In Om:
Μέρος 1:
Μέρος 2:
Μετά από αυτόν τον δίσκο οι Krokodil φτιάξαν μια φήμη στο γερμανόφωνο κοινό και ένα τοσοδούλι cult κοινό στην Αγγλία. Σε εκείνο το σημείο την πάτησαν όπως δεκάδες άλλα συγκροτήματα. Χωρίς να ξέρουν αν πρέπει να κατευθυνθούν προς το πιο εμπορικό ή να χαράξουν προσωπικό δρόμο, έμειναν στάσιμοι και μετά από 2 δίσκους με φθίνουσα σημασία διαλύθηκαν το 1974.
Το 2005 κυκλοφόρησε από την εταιρεία Garden of Delights (με σήμα το πεντάφυλλο) μία συλλογή από αυτοσχεδιαστικά ακυκλοφόρητα sessions των Krokodil με τίτλο The Psychedelic Tapes. Εκεί αποδεικνύεται εκτός των άλλων πως όπως κάθε kraut μπάντα που σεβόταν τον εαυτό της, έτσι και οι Krokodil ήταν του αθλήματος. The creator has a master plan, peace and hapiness for every man και να γυρνάει:
Βεβαίως, οι Krokodil είναι υπεύθυνοι και για τους καλύτερους στίχους που βγήκαν από αυτόν τον γαλαξία την τελευταία χιλιετία. Στο καλύτερο τους τραγούδι, που παραδόξως βρίσκεται στον πρώτο τους δίσκο και φέρει τον τίτλο Watchin' Chain, αποφασίζουν να ειρωνευτούν (σε σημείο ακραίου χλευασμού) τα δήθεν ρομαντσο-ερωτικά τραγούδια. Δικαιολογημένα το τετράστιχο
I ll buy you alcohol, i ll buy you alcohol,
I ll buy you alcohol, if you just make love to me,
I ll do more silly things, I ll do more silly things,
I ll do more silly things, if you just make love to me.
βρίσκεται στην αντικειμενική κατάταξη της παγκόσμιας λογοτεχνίας κάπου ανάμεσα στον Τριστάνο και Ιζόλδη και στο Δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν.
