πρωτότυπος τίτλος: Suna no Onna, ελληνικός τίτλος: γυναίκα στους αμμόλοφους
υπάρχει μια παρανόηση που πρέπει να ξεδιαλύνουμε, άλλο πράμα η αλληγορία άλλο ο σουρεαλισμός...η βασική και κύρια διαφορά τους έχει να κάνει στο "αισθητήριο" στο οποίο απευθύνονται...ο σουρεαλισμός απευθύνεται στο συναίσθημα, η αλληγορία στην λογική...έτσι, η αλληγορία δεν είναι παρά ένας (μαθηματικά ορισμένος) μετασχηματισμός κάποιας πτυχής της πραγματικότητας...ακριβώς επειδή αυτή απευθύνεται στην λογική είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί κανόνες, λογικούς κανόνες, να φτιάχνει δηλαδή ένα εναλλακτικό σύμπαν το οποίο όμως να είναι όσο μπορεί το ίδιο πραγματικό με αυτό που ζούμε...στην αλληγορία (σε αντίθεση με τις σαχλαμαρίστικες ταινίες κάτι φανταχτερών τυπακίων σαν τον Λιντς) κάθετι δεν έχει και από κάποιον ξεκάρφωτο και α-νόητο συμβολισμό, αντίθετα, υπάρχει ένας "γενικός τύπος" ο οποίος μένει να βρεθεί για να αποκαλύψει το κρυμμένο νόημα του καλλιτεχνικού έργου...
έαν μάλιστα η εξισωση δέχεται παραπάνω από μια λογικές λύσεις, όλες συνυφασμένες σε κάποιο φιλοσοφικό-πολιτικό-κοινωνικό ιστό τότε το αλληγορικό δημιούργημα αποκτά την πολυ-επίπεδη δομή την τόσο απαραίτητη για να μπορεί να χαρακτηριστεί ως αριστούργημα...όπως ένα σπίτι που χτίζεται προς τα κάτω, οποιοσδήποτε επισκέπτης προσέχει αυτό που φαίνεται πάνω από την επιφάνεια της γης, μόνο ο προσεχτικός επισκέπτης όμως μπορεί να ανακαλύψει τις καταπακτές που θα τον οδηγήσουν σε δωμάτια κάτω από το έδαφος που μπορεί να συνεχίζονται και να συνεχίζονται όλο και σε μεγαλύτερο βάθος...
με βάση τα παραπάνω, το "The Woman In the Dunes" του Hiroshi Teshigahara είναι μια αψεγάδιαστη και πολυ-επίπεδη αλληγορική ταινία...η ιστορία: ένας εντομολόγος σε μια εκδρομή του χάνει το τελευταίο λεωφορείο και φιλοξενείται στο σπίτι μιας χήρας η οποία κατοικεί μέσα σε έναν λάκο που είναι σκαμμένος στην μέση ενός αμμόλοφου...προκειμένου να φτάσει εκεί κατεβαίνει από μια ανεμόσκαλα, το πρωί που ξυπνάει και πάει να φύγει βλέπει πως η ανεμόσκαλα λείπει και αυτός είναι παγιδευμένος...η χήρα του εξηγεί πως αυτοί που πήραν την σκάλα είναι συγχωριανοί της, πως προκειμένου να μην τους καταπιεί η άμμος κάθε μέρα πρέπει να φτυαρίζουν αυτή που πέφτει και να την βάζουν σε κουβάδες που ανεβάζουν τα άτομα του χωριού και τους μεταφέρουν με κάρα μακριά από τους αμμόλοφους και πως οι ίδιοι τους ρίχνουν κάθε τόσο προμήθειες στον λάκο για να μπορούν να επιβιώσουν...ο εντομολόγος αρνείται να συνεργαστεί και ξεκινάει την προσπάθεια να δραπετεύσει
ακόμα και αυτό καθαυτό το στόρι είναι αρκετά καλό για να κρατήσει σε ενδιαφέρον τον θεατή...επιπλέον, η (ασπόρμαυρη) φωτογραφία είναι εκπληκτική, τέτοια που από μόνη της θα μπορούσε να της δώσει αξία, ενώ ακόμα και η μουσική είναι ιδιαίτερα προσεγμένη...πέρα όμως από αυτά κρύβεται η φιλοσοφική διάσταση της ταινίας...η "γυναίκα στους αμμόλοφους" είναι σαφώς επηρεασμένη από τον υπαρξισμό του Σαρτρ και του Μπέκετ, ενώ επιπλέον θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί και ως εξαίρετη μελέτη πάνω στην ανθρώπινη συνήθεια, το κυριότερο, είναι μια σπουδή πάνω στην ανδρική ψυχολογία, μια σκληρή μα σε βαθμό κυνικότητας ειλικρινής περιγραφή της κλασσικής πορείας του άντρα στην ζωή, ιδωμένη από την οπτική γωνία των κοινωνικών, και δη των διαφυλετικών, σχέσεων...συνολικά, μια ταινία που αξίζει μέχρι σταγόνας τον χαρακτηρισμό αριστούργημα, όχι άδικα θεωρούμενη ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών
έχει ανέβει στο youtube με άγγλικους υπότιτλους...το 1ο μέρος...ακολουθήστε τα links για την υπόλοιπη...
http://www.youtube.com/watch?v=hbdZd7fFyco
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου