Το σοβιετικό, αντι-καπιταλιστικό "γυρίστε το γαλαξία με ωτοστόπ", σήμερα μια από τις πιο καλτ ταινίες στην Ρωσία η οποία όσο περνάει ο καιρός γίνεται γνωστή και στον υπόλοιπο κόσμο. Υπόθεση: δύο άγνωστοι μεταξύ τους κάτοικοι της Μόσχας προσπαθούν να βοηθήσουν κάποιον φαινομενικά λούμπεν που ισχυρίζεται πως έχει χαθεί και χρειάζεται τις συντεταγμένες του πλανήτη Γη για να τις βάλει σε ένα μηχάνημα που έχει και να καταφέρει να πάει σπίτι του. Κατά λάθος οι δύο κάτοικοι (ένας Ρώσος και ένας Γεωργιανός) πατάνε κάποια κουμπιά και τηλε-μεταφέρονται σε έναν άγνωστο για αυτούς, ερημώδη πλανήτη που μαθαίνουμε στην συνέχεια πως λέγεται Πλιούκ και βρίσκεται στον γαλαξία Kin-dza-dza
στον πλανήτη Πλιούκ ο Ντανέλια φτιάχνει μια καρικατούρα του καπιταλισμού, αυτή που θα μπορούσε να φαντάζεται ως την οριστική του κατάληξη εφόσον δεν ανατραπεί από κάποια επανάσταση σοσιαλιστικού χαρακτήρα...οι κάτοικοι του κατέχουν εκπληκτική τεχνολογία (όπως την μεταφορά από πλανήτη σε πλανήτη και την τηλεπάθεια) αλλά από όλες τις άλλες απόψεις ζούνε εντελώς εξαχρειωμένοι...η ερημοποίηση του πλανήτη οφείλεται στην εξάντληση των φυσικών πόρων, σε τέτοιο βαθμό που το μεγαλύτερης αξίας αντικείμενο έχει γίνει το σπίρτο...πρόσθετα, ο ταξικός διαχωρισμός είναι εμφανώς ανόητος και άνευ οποιασδήποτε πραγματικής σημασίας εκτός κάποιων γελοιοδέστατων τυπικών κανόνων και υποκλίσεων (π.χ. οι ανήκοντες στην κατώτερη τάξη οφείλουν να φοράνε ένα κουδουνάκι στην μύτη τους που τους ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους) αν και ο καθορισμός της τάξης γίνεται αυτοματοποιημένα με μια φορητή συσκευή...ο αυτοκράτορας, για τον οποίο υποτίθεται δουλεύουν όλοι στον πλανήτη παρουσιάζεται ως κάποιος παντελώς ηλίθιος που δεν ξέρει καν που βρίσκεται, ενώ ακόμα και η γλώσσα του Πλιούκ έχει εκφυλιστεί σε ένα εντελώς περιορισμένο λεξιλόγιο ελαχίστων λέξεων: τα σπίρτα λέγονται "κετσέ", το κουδουνάκι που φοράνε στην μύτη "τσακ", το διαστημόπλοιο που τους μεταφέρει ανά τους πλανήτες "πεπελάτς", "τσάτλ" το νόμισμα τους...ζήτημα αν υπάρχουν άλλες 10 λέξεις πέρα από αυτές...για όλες μα όλες τις υπόλοιπες έννοιες υπάρχει η λέξη "κου", εκτός των βρισιών οι οποίες είναι ενοποιημένες κάτω από την λέξη "κιού"...
συνολικά ο Ντανέλια δημιουργεί με μια λόου μπάτζετ ταινία επιστημονική φαντασίας μια γκροτέσκα εκδοχή του Μαντ Μαξ, μια καπιταλιστική δυστοπία ιδωμένη με τα μάτια ενός κομμουνιστή, τον χιουμοριστικό αντίποδα δημιουργημάτων όπως το 1984...σημείωση, μιλάω για χιούμορ, όχι για πλάκα...αν θυμάμαι καλά ο Ντοστογέφσκι ήταν αυτός που είχε αναφερθεί στον μελαγχολικό λυρισμό των συμπατριωτών του λέγοντας πως ακόμα και το χιούμορ τους έχει κάποια πικρή γεύση...ακριβώς αυτή η πικρία είναι που δεν σ' αφήνει να ξεκαρδιστείς σχεδόν σε κανένα σημείο του kin-dza-dza!, πολύ περισσότερο της ταιριάζει ένα μόνιμο χαμόγελο-μειδίαμα καθ' όλη την διάρκεια της...
η ταινία δεν έχει παιχτεί ποτέ στην δύση...παρ' όλ' αυτά, λόγω του φανατικού κοινού της στην Ρωσία, υποτιτλισμός της έχει γίνει από ερασιτέχνες σε πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες και στα ελληνικά...στο ίντερνετ είναι ανεβασμένη με αγγλικούς υπότιτλους...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου