με υπότιτλο "the history of football tactics"...o κύριος αυτός είναι αρθρογράφος του Guardian με ειδικότητα στον σχολιασμό ποδοσφαιρικών αγώνων λίγο πιο πέρα από αυτό που μπορεί να δει ο καθημερινός άνθρωπος...επιπλέον, αν και Άγγλος είναι από τους μεγαλύτερους επικριτές του αγγλικού ψωνίσματος που τους επιτρέπει ακόμα να θεωρούν τον εαυτό τους φαβορί...το βιβλίο έχει μια πάρα πολύ ελαφριά στόχευση προς το κοινό της χώρας του αλλά αυτή είναι τόσο μικρή που δεν γίνεται ενοχλητική σε οποιονδήποτε μη-ανήκοντα στο Ηνωμένο Βασίλειο που αποφασίζει να το διαβάσει...άλλωστε, προκειμένου να το γράψει χρησιμοποίησε την βοήθεια "συνεργείων" από τις Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία, Βραζιλία, Αργεντινή, Ολλανδία, Σκοτία, Ουκρανία, Ρωσία, Ουγγαρία, το καθένα αποτελούμενο από ειδικευμένους αθλητικογράφους στην ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας τους...
μέσα στις σελίδες του ζωντανεύουν ιστορίες ξεχασμένες από δεκαετίες, από αυτές που συζητάνε το είδους των ανθρώπων που ανήκω όταν βρίσκονται παρέα με ζύθο και ομοίους τους, ενώ δίνονται εκπληκτικά λογικές εξηγήσεις που αρκετές φορές φτάνουν στην σφαίρα της πολιτικής και ορισμένες φορές αγγίζουν αυτήν της φιλοσοφίας για κάθε κενό που θα μπορούσε να έχει κάποιος για την παγκόσμια εξέλιξη του ποδοσφαίρου....από το πως προήλθε η διαφοροποίηση του ράγκμπι με το ποδόσφαιρο (το γράφω αυτό γιατί είναι δυο γραμμές η απάντηση: το ράγκμπι ήταν στην πραγματικότητα το ίδιο παιχνίδι με αυτό που παίζαν τον μεσαίωνα αλλά περιορισμένο στην περιορισμένη έκταση ενός γηπέδου κάποιου πανεπιστημίου...το κακό ήταν πως κάποια πανεπιστήμια που βρίσκονταν στα κέντρα πόλεων είχαν πολύ μικρές εκτάσεις, και αυτές χωρίς χώμα...το να παίξεις ράγκμπι σε τσιμέντο είναι αδύνατο...οπότε κόψαν τις καφρίλες του ράγκμπι που θα οδηγούσαν σε σπασμένα κόκαλα και έτσι γεννήθηκε το ποδόσφαιρο), μέχρι το γιατί η Βραζιλία απέκτησε το στυλ παιχνιδιού που την χαρακτηρίζει και πως η Αργεντινή σταδιακά διαφοροποιήθηκε από αυτό, από το πως προέκυψε το πρώτο σύστημα 1-2-7 μέχρι τι είναι, ποιος ανακάλυψε και ποια η εξέλιξη του Κατενάτσιο και λοιπά και λοιπά...και όλα αυτά εμπλουτισμένα με απίστευτα γαμάτες περίεργες ιστορίες (όπως το ότι κάποτε η Δυναμό Κιέβου του μεγάλου προπονητή Βικτόρ Μάσλοβ είχε αποκλειστεί κατά την διάρκεια της προετοιμασίας σε ένα αεροδρόμιο και οι συνθήκες δεν της επέτρεπαν να φύγει, μέχρι που ο Μάσλοβ τσατίστηκε και κατέβασε την ομάδα απ΄το αεροπλάνο και παρήγγειλε φαγητό για αυτόν και ένα ποτήρι βότκα για κάθε παίχτη, οπότε τους ζήτησε όλους να πιουν σε μια καλή χρονιά της Δυναμό και όλοι ήπιαν εκτός από έναν επιθετικό ονόματι Βαλερί Λομπανόφσκι ο οποίος έχοντας ο ίδιος απίστευτη αυτοπειθαρχία ζούσε περίπου ασκητική ζωή και δεν ενέκρινε τέτοιου είδους συμπεριφορές και δεν ήπιε παρά το ότι επέμενε πεισματικά ο προπονητής, με αποτέλεσμα μετά από αυτό να πέσει σε δυσμένεια και να φύγει από την ομάδα) και με εξηγήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών...
εντάξει, έχει και 24 σελίδες για το πως έφτασε η Αγγλία στην κατάκτηση του μουντιάλ του 66, αλλά έχει και 30 σελίδες αφιερωμένες στην Ουγγαρία του 50, 17 για την Αυστρία του μεσοπολέμου, για να μην πω για τις 10 για το ποδόσφαιρο της ΕΣΣΔ της δεκαετίας του 40...όπως και να χει, συνολικά είναι ένα ευαγγέλιο του ποδοσφαίρου γραμμένο με γλαφυρό τρόπο από έναν άνθρωπο που ξέρει ποδόσφαιρο, αγαπάει το ποδόσφαιρο και μπορεί να κάνει ακόμα και τον πιο αδιάφορο με το άθλημα να γίνει φανατικός θεατής αυτού...αγοράστε το, δανειστείτε το (όχι από μένα), κλέψτε το, τέλος πάντων, πάρτε το με όποιον τρόπο...
Υ.Γ.
τα αγγλικά που χρειάζονται για να το διαβάσετε είναι στο επίπεδο το δικό μου, ήτοι μέτριο προς καλό, δηλαδής να ξέρεις όλες τις "κλασσικά" χρησιμοποιούμενες λέξεις και ένα κάποιο δείγμα από τις υπόλοιπες ώστε να πιάνεις από τα συμφραζόμενα όσες προτάσεις χάνεις...όχι τίποτα το ιδιαίτερο δηλαδή...το βιβλίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά αλλά την εισαγωγή στην μετάφραση έχει γράψει ο Καρπετόπουλος, και θα προτιμούσα να δώσω τον πούτσο μου να τον ροκανίσει κάστορας από το να δώσω ένα σεντ για κάτι που συμμετέχει αυτός ο τύπος...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου