Χειρόγραφο που βρέθηκε στο κενοτάφιο του Μαρσέλ Προύστ

χειρόγραφο που βρέθηκε στο κενοτάφιο του Μαρσέλ Προύστ και έφερε τον τίτλο "αναζητώντας τον καμμένο κρόνο"...το απεκατέστησα μετά κόπων και βασάνων και το παραδίδω στην αθρωπότητα όπως ήταν μόλις βγήκε από τον φούρνο


Σε μια ημι-φωτισμένη καμαρούλα δυο σταλιές μια ξανθιά κοκκινομάλα με κοντό μαλλί πιασμένο κότσο και σκουλαρίκι στον αφαλό και ο ναύαρχος Κουντουριώτης.

-Σ αγαπώ, σ αγαπώ, αχ, πόσο ερωτευμένη είμαι, πόσο ένρινα κι υπόκωφα ακούγονται αυτές οι λέξεις
-(κοιτάζει περίεργα) Πως;
-Ένρινα κι υπόκωφα, γιατί;
-Τίποτα, να ..
-Τι πράμα;
-Να, νομίζω πως πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε κι άλλους ανθρώπους
-(ενώ λυγμοί αναδύονται) Όχι, όχι, αυτό ποτέ, όχι, αυτό ποτέ.
-Μην κάνεις σαν παιδί
-(ενώ λυγμοί αναδύθηκαν) Ποτέ, ποτέ, όχι, μην μου το κάνεις αυτό.
-(της πιάνει το κεφάλι και προσπαθεί να της ανοίξει τα μάτια) Έλα τώρα, να, δες, στο flickr ένας αλσατός καπνίζει με έναν μπαμπουίνο, δες, δες, ο Γιουσέιν Μπολτ...
-Μηηηηηηηηηηη
-Στην τηλεόραση πολλοί άλλοι άνθρωποι, δες, δες, στο στάδιο ειρήνης και φιλίας ο Γιάννης Πάριος ερμηνεύει Μάρκο Βαμβακάρη κι από κάτω ο λαός πετάει βρέφη στην Πίστα Παπαδοπούλου
-Όχι σου είπα, όχι!
-(απηυδησμένος) Ε τι να κάνω, εγώ μια φορά προσπάθησα να σου ανοίξω τα μάτια
-(σοβαρεύει απότομα) Ναι ε;
- Ναι, γιατί;
- Τίποτα, θυμήθηκα πως κάτι τέτοιο είπε κι ο Τσόμσκι πριν πεθάνει
- Μα αυτός ζει
- Όχι τώρα, την προηγούμενη φορά που πέθανε
- Α ναι;
- Ναι ναι, κάτι σαν "εγώ σας τα λεγα μαλάκες τώρα πάρτε τα αρχίδια μου', κάτι τέτοιο
- Κοίτα, αναμφίβολα η συμβολή του στην εξέλιξη της επιστήμης της γλωσσολογίας είναι σημαντικής και σημαίνουσας σημασίας, αλλά από την άλλη μεριά οι πολιτικές του τοποθετήσεις και δη οι ληστοσυμμοριτικες...
-(τον κοιτάει λιγωμένα) Πάρε με
- Δεν έχω βαλίτσα να σε βάλω
- (ορμάει πάνω του) Πάρε με
- (της σκίζει την κιλότα ενώ ξεκουμπώνεται. ξάφνου σταματάει)...
- Τι έγινε;
- Να, ξέχασα, τώρα τι είναι να κάνω;
- Να μπεις μέσα μου...με το...όχι αυτό, το δίπλα, το δίπλα, (δυσσανασχετεί) αυτό είναι το αρχίδι
- Ε τώρα γιατί το βρίζεις;
- Έχεις δίκιο, συγγνώμη.
- Οκ. Μ αυτό;
- Ναι ναι, πω πω, κοίτα το, μ αυτά και μ αυτά έπεσε
- Με ποια και με ποια;...(σταματάει καθώς νιώθει να του χαιδεύει τον πούτσο)...ε, τι κάνεις εκεί;
- Να τον σηκώσουμε
- Μισό, μισό, είναι πολύ πιο απλό...(τον πιάνει με τα ακροδάχτυλα και τον κρατάει κάθετα)...οκ τώρα;
- (ανακάθεται και στηρίζεται στον τοίχο. παίρνει ένα τσιγάρο και το ανάβει ενώ λέει) αχ, θέε μου
- Τι είναι αυτό;
- Ποιο;
- Η λέξη που είπες, θεός
- Κοίτα, θεός είναι ένα άυλο, υπερφυσικό ον που έχει δυνάμεις δυνατότερες του ανθρώπου και ιδιότητες που ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει. Σύμφωνα με τον Φώυερμπαχ...
- (την κοιτάει λιγωμένα) Πάρω σε
- Δεν έχεις βαλίτσα να με βάλεις
- (ορμάει πάνω της) Πάρω σε
- (της ράβει την κιλότα ενώ κουμπώνεται. ξάφνου σταματάει..ξαναξεκουμπώνεται)...
- Μα αφού δεν είναι...(κοιτάει με έκπληξη, πάει να πει "μα πως έγινε αυτό;" αλλά στην μέση της φράσης κάτι της κλείνει το στόμα)

ΑΥΛΑΙΑ