Η τριλογία που έγραψα προχθές καθώς χτενιζόμουν

1. Η Γκρέτα Σκάκι παίζει τάβλι

Δεν έμαθα ποτέ να βάζω την μία λέξη πίσω
από την άλλη
κι αν κατά τύχη μοιάζει πως φκιάνω στίχους
είναι γιατί καμιά φορά τα γράμματα
σκοντάφτουν
στα κενά ανάμεσα στις λέξεις


2. Με ένα τιρμπουσόν στον ώμο πάν οι φαντάροι μας μπροστά

Κάθε που παίρνω χαρτί
και πάω κάτι να πω
ορμάνε όλες μαζί οι λέξεις
στριμώχνονται μπουλουκηδόν στην είσοδο
και στο τέλος αυτές που
(στην τύχη μάλλον)
τα καταφέρνουν και περνάνε
παλεύουν τάχα να μπούνε σε μια πρόταση

Κάπως έτσι ενώ ξεκινάω ειλικρινής
καταλήγω ψεύτικος
ή επιτηδευμένος

γαμημένες λέξεις αφήστε με να μιλήσω!


3. Βάβα Βόλι Βάμβλα, Ντάντα Βόλι Βάμβλα

στο αρχηγείο τους εξήγησα πως με μπέρδεψαν
πως δεν ήμουν ο άνθρωπος που έψαχναν
πως δεν έχω ιδέα απο δαύτα
δεν έβγαλα άκρη

είχα στα χέρια μου το ωραιότερο ποίημα που είχε φτιαχτεί ποτέ στο σύμπαν
και περίμεναν από μένα να το μεταφράσω σε γλώσσα κατανοητή
κι από τα υπόλοιπα όντα, τους κοίταξα εμφανώς τσατισμένος
ψέλισσα κάτι ανάμεσα στα δόντια και ζήτησα στυλό

άρχισα την μετάφραση:

γράμμα γράμμα γράμμα τονισμένο-γράμμα γράμμα σημείο-στίξης γράμμα γράμμα γράμμα γράμμα σημείο-στίξης έντερ
γράμμα τονισμένο-γράμμα σημείο-στίξης γράμμα τονισμένο-γράμμα γράμμα σημείο-στίξης γράμμα γράμμα έντερ
γράμμα γράμμα γράμμα γράμμα γράμμα σημείο-στίξης γράμμα....

ποιήματα και μαλακίες